Alıntı

İstiklal Savaşımızın Son Gazisi Yakup Satar' ı kaybettik.

Allah gani gani rahmet eylesin.
Ruhu şâd, mekanı cennet olsun.

Adı üzerinde "İstiklal Savaşı".

Bir milletin bağımsızlığını elde etmek ve hür yaşamak için verdiği bir savaş.

Sonunda da kurulan "Cumhuriyet".

 

Ben, Sayın Yakup Dedemizi Cumhuriyetin son "gerçek bekçisi" olarak görüyordum.

Allah, Cumhuriyetimizi korumayı bizlere de nasip etsin.

 

*********************************************

 

Hacı Seyit Mahallesi'ndeki evinde kızlarıyla yaşayan gazi Satar saat 22.50 sıralarında hayata gözlerini yumdu.

Şanlı Mücadele'nin son kahramanlarından Yakup Satar, 1898 yılında Kırım'da doğdu.

Ailesiyle Eskişehir'e göç eden Satar, Osmanlı Devleti'nin 1. Dünya Savaşı'na katılmasıyla

Basra Cephesi'nde savaştı. Sakarya Meydan Muharebesi'nde de düşmana karşı mücadele eden Satar,

savaş sonunda Eskişehir'e döndü.

 

Uzun süre çiftçilik yapan Satar, eşini kaybetmesinin ardından kızları Zekiye Tali ve Bedriye Kalaş ile yaşıyordu.

Satar'ın, 6 çocuğu, 50'ye yakın torunu bulunuyor.

 

Son 10 yıldır çeşitli rahatsızlıkları nedeniyle evinden dışarı çıkamayan Gazi Satar,

geçen yıl dünyaya gelen bebeklerle torunlarının torunlarını görmüştü.

*********************************************************

 

Yakup Satar, özellikle gençlere şöyle sesleniyor:

“Bu vatanı almak için çok canlar verdik, kıymetini bilin, birbirinizi kırmayın.

Vatan sevgisi kadar insan sevgisi de önemlidir.

Türkler her zaman, her konuda birbirlerine destek vermelidir.”

 

************************************************************

 

Yemenide aşk var!

Kurtuluş Savaşı'nın son gazisi Yakup Satar... Onun hayatı torununa mucize yaşattı. Mucizenin başlangıcı ise Yakup Dede'ye Niyazi Bey'in verdiği yemeniydi... Yakup Dede, bu öyküyü torunu Nuran ve eşi Bekir'e anlatınca ortaya sıradışı bir aşk çıktı. Eşiyle tesadüf eseri tanışıp evlenen Bekir Ünver'in, Niyazi Bey'in torunu olduğu çıktı!...



Ayaklarına giyecek botları, yiyecek ekmekleri yokken kurtuluş destanı yazan 'Şu Çılgın Türkler'den biri de Eskişehir'in Hacı Seyit Mahallesi'nde yaşayan 112 yaşındaki Yakup Satar... Kurtuluş Savaşı'nın yaşayan son gazisi olan Satar, 1. Dünya Savaşı'nda Gizli Gaz Birliği'nde görevli olarak Bağdat'a gönderildi. Yakup Satar, ardından gönüllü olarak Kurtuluş Savaşı'na katıldı. Kulakları ağır işitmesine ve kendisine bakan kızı Zekiye Tali'nin yardımıyla yürümesine rağmen Yakup Dede, cephede geçen ve yaklaşık 8 yıl süren askerliğiyle ilgili anıları çok iyi hatırlıyor.

BAĞDAT'A GÖNDERİLDİ
Kurtuluş Savaşı'nın son tanığı olan Yakup Satar, Kırım'dan Eskişehir'e göç eden bir ailenin en küçük çocuğu olarak dünyaya geldi. Annesi ve babasının hayatını kaybetmesinin ardından çocukluk yıllarını ablalarının yanında geçiren Eskişehirli Yakup, 1. Dünya Savaşı'nın ilk yıllarında askere gitti. Acemi birliğinde görev yapmak için geldiği İstanbul'da Osmanlı'nın müttefiki Alman bir yüzbaşı tarafından 200 kişilik Gizli Gaz Birliği'ne seçildi. İstanbul yakınlarında eğitim aldıktan sonra birlik dörde bölündü ve bir kısmı Bağdat'a gönderildi. Gizli görev için gönderilen Yakup ve arkadaşları, silah kullanılmasının vazgeçilmesinin ardından İngilizler ile savaşmak için Basra'ya geçti. Esir düşeceklerini anlayınca silahlarının bir kısmını yaktı. Yakup ve arkadaşları silahların geri kalanını ise kırıp Dicle Nehri'ne attı. Çünkü Yakup Dede'nin deyimiyle, "Türk askerinin silahı, canından daha kıymetlidir."

YAYA DÖNDÜLER
Kolundan yaralandığı için bir süre hastanede tedavi gören Yakup, esir değişimiyle birlikte İstanbul'a gönderildi. Yaklaşık 22 gün süren yolculuğun ardından İstanbul'a gelen Yakup ve arkadaşları nöbetçi bir askerden "Ordu dağıldı, siz de evinize gidin" yanıtını aldıktan sonra memleketlerinin yolunu tuttu. Ancak hep birlikte Bilecik'e kadar yaya giden askerler, vatan savunması için cepheye gitmelerinden 3 yıl sonra neyle karşılaşacaklarını bilemezler. Eskişehir'e dönüşünde ablası tarafından karşılanan Yakup, tezkeresini almaya gittiğinde Anadolu'da direnişin başladığını öğrendi.

TEKRAR ORDUYA KATILDI
Askerlik şubesindekilerden, "Seni gökte ararken, yerde bulduk. İsmini Mustafa Kemal'in ordusuna yazıyoruz" şeklinde yanıt alan Yakup, gururla eve döndükten bir hafta sonra yeniden orduya dahil oldu. Yakup, orduya Polatlı'da girdikten sonra, burada Sakarya Meydan Muharebesi'ne katıldı. Kahramanlık destanı yazan Türk askerinin ne ayağına giyecek çarığı, ne de yiyecek ekmeği vardı. Ordu buradan önce Sivrihisar, sonra Seyitgazi ve Afyon'a doğru ilerledi. Polatlı yakınlarındaki çatışmada arkadaşlarının geri çekilmesinin ardından iki kurşun arasında kalan kahraman asker, kendisine "Yakup beni bırakma" diye yalvaran yüzbaşıyı dün gibi hatırlıyor ve hâlâ ona ne olduğunu merak ediyor. Yakup Dede, Kocatepe'de nöbetteyken kendilerini ziyarete gelen Atatürk'e dürbününü vermesini ve talim yaptıran İsmet Paşa'nın (İnönü) kendisine hediye ettiği sigarayı da hiç unutmadı.

'KARADA ÖLÜM YOK'
Eskişehirli asker Yakup, ordunun Sivrihisar yakınlarında verdikleri mola sırasında cebinde kalan son parasıyla ayağına giyecek bir şeyler bulmak için kasabanın yolunu tuttu. Yakup, yıllar sonra yollarının kesişeceği yemeniciyle Sivrihisar'da karşılaştı. Bulduğu ilk dükkanın kapısını çaldığında karşısına bir yemenici çıktı. Yakup, akşam vakti karşısında bir asker görünce şaşıran yemeniciye, "Korkma ben Mustafa Kemal'in askeriyim. Ayağıma giyecek hiçbir şeyim yok" dedi. Bunun üzerine yemenici Niyazi Bey de, dükkanındaki en güzel yemeniyi ona hediye etti. Yemeniyi sağlamlaştırmak için yanında iğne, iplik ve balmumu alan Yakup, teşekkür ederek arkadaşlarının yanına döndü. "Bana karada ölüm yok artık" diyen Yakup Dede, aradan yıllar geçmesine rağmen o yemeniciyi hiç unutmadı. Savaş sonrasında memleketi Eskişehir'e dönen Gazi, görücü usulüyle Meryem ile evlendi. Soyadı Kanunu çıktığında ticaretle uğraştığı için Satar soyadını alan Yakup, ailesinin geçimini sağlamak için fırıncılıktan şoförlüğe, bakkal dükkanından manav dükkanına kadar çok sayıda işte çalıştı. Yakup Dede'nin 1993 yılında kaybettiği Meryem Satar'dan 6 çocuğu dünyaya geldi. Kurtuluş Savaşı'nın ardından hayat mücadelesi ile tam 85 yıl geçti. Yakup Dede'nin torunları da artık evlenme çağına geldi. Eskişehir Devlet Hastanesi'nde çalışan doktor ağabeyini ziyarete giden Bekir, ilk görüşte gönlünü aynı hastanede memur olarak çalışan Nuran'a kaptırdı. Nuran da Bekir'in bu aşkını karşılıksız bırakmadı. Nuran ile Bekir, çok kısa sürede evlenmeye karar verdi ve soluğu nikah masasında aldı.

TORUNLARIN AŞKI
Bir bayram ziyaretinde yapılan sohbette sıradan başlayan bu aşkın altından ise sıradışı bir hikaye çıktı. Sohbet sırasında Yakup Dede, ordu Sivrihisar'dan geçtiği sırada kendisine yemeni hediye eden yemeniciyi anlatmaya başladı. Bekir Ünver, bu hikayeyi duyduğunda neye uğradığını şaşırdı. Çünkü Ünver'in dedesi Niyazi Bey, aynı yıllarda Sivhisar'da ayakkabıcılık yapan tek kişiydi. Yani Yakup Dede'ye yemeni hediye eden Niyazi Bey, Bekir Ünver'in dedesiydi. Böylece Kurtuluş Savaşı'nda karşılaşan Yakup Dede ile Niyazi Bey'in yolu aradan geçen uzun zamana rağmen ikinci kez kesişti.

GURUR VEREN HİKAYE
Nuran ile Bekir Ünver de aşklarının altından böyle bir hikaye çıktığı için gurur duydu. Ancak Yakup Dede, Niyazi Bey 1950 yılında hayatını kaybettiği için Kurtuluş Savaşı'nda kendisine bir çift yemeni hediye eden Niyazi Bey'i tekrar görememesinin büyük üzüntüsünü yaşadı.

Canan YILMAZ ( http://www.takvim.com.tr/2007/09/22/pap113.html )

 

**********************************************************

 

Gazi Yakup Dedemizin son fotoğrafları ( tıklayınız)

 

********************************************

 

            

 

***************************************

 

 

 

Alıntı ( http://Ataturkspaces.spaces.live.com/blog/cns!A34C7884197A3747!530.trak )

Onlar saygıyı fazlasıyla hak ettiler.

Onlar saygıyı fazlasıyla hak ettiler. Hayal aleminden uyanın artık..

Masa başında olmuyor bu işler.. Lütfen biraz izan biraz insaf..

Onlar Çamlıca tepesine mehtaba çıkmadılar..

Binlerce metre yükseklikte terörist kovaladılar.

Pikniğe de gitmediler vahşi doğada dere tepe aştılar iz sürdüler.

8 gün boyunca karla, kipiyle eksi 15 derecede dağda kaldılar.

Karın bel hizasında olduğu geniş araziye yayıldılar.

Generalinden erine operasyon yaya icra edildi.

Zifiri karanlıkta sarp kayalıklara birlikler indirildi.

PKK'lıların mağaralara can attığı ortamda, onlar gece gündüz yürüdüler..

Onların arabaları, cipleri yoktu. Çayır çimenlik arazide koşturmadılar.

Keçilerin bile yürüyemeyeceği,

insanın dağlara bakarken bile ürktüğü coğrafyanın tam ortasındaydılar.

Sırtlarında 35 kilo yük ellerinde buz kesen demirden silahlarla iz sürdüler..

Onlar saygıyı fazlasıyla hakettiler.

Masa başında ahkam kesenler için kolaydı operasyon..

Çocuk oyuncağıydı Kandil'e yürümek. Musul ve Kerkük zaten çantada keklikti.

Hayal dünyasında yaşayanlar için Zap bölgesi, bahçede ufak bir gezintiyle eşdeğerdi.

Ama öyle değildi gerçekler..

Özveriliydiler, gözlerini kırpmadan göreve koştular.

Yorgundular ama milyonların duasını arkalarına almışlardı.

O dualar sırtlarındaki yükü hafifletmişti.

Onlar verilen görevleri yerine getirmenin telaşı içindeydiler.

Hainler de beklemiyordu. Baskın yediklerinin farkındaydılar.

Hareket kabiliyetinin kısıtlandığı bir ortamdı.

Çetin kış koşullarında binlerce asker akmıştı aniden..

Bu fedakar evlatlar önünde saygıyla eğilin.

Lütfen ihtiram gösterin. Konuşurken bir değil bin kez düşünün.

Onlar bunu çoktan hakettiler.

-- alıntı --

Siyasal islamcılara,  işbirlikçi milliyetçilere
ve bölücülere karşı duracak bir grup kuruldu.

Aramıza katılın güç kazanalım.

DEMOKRATIZ-BİZ

Geçerli web adresi:
http://groups.google.com.tr/group/demokratz-biz

 

************************************************************************

 

‘Güneş’ harekatını başarıyla tamamlayıp dönen askerler Zap'ı anlattı

 Şenol ÇAKIR/ŞIRNAK, (DHA)

TÜRK Silahlı Kuvvetleri’nin Kuzey Irak’ta terör örgütü PKK yuvalarına yönelik 8 gün süren ‘Güneş Harekatı’na katılan askerler yaşadıklarını anlattı. Telsiz frenkansına girip ‘Gidin buradan’ diyen PKK'lılara ‘Sizi almadan gitmeyiz’ yanıtını verdiklerini söyleyen askerler, harekat bölgesinde coğrafyanın ‘karakutu’, yüksek dağların ‘doğal kale’ ve mağaraların ise ‘labirent’ gibi olduğunu söyledi.

Kara harekatını başarıyla tamamlayıp dönen askerler, teröristlerin her türlü tuzaklarına karşı çetin bir mücadele ortaya koyduklarını söyledi. Olumsuz hava koşullarında dahi bölgeyi çok iyi bilen teröristlerle uzun süreli silahlı çatışmaya girdiklerini ifade eden askerler, bunu yaparken uykusuz geceler geçirdiklerini ve teröristlere ağır darbe vurduklarını ifade etti. Askerler şunları söyledi:

* PKK’lı teröristlerin saklandığı Irak’ın kuzeyindeki dağlar çok yüksek, derin vadiler bulunuyor. Vadilerin sağında ve solunda sayamadığımız kadar mağara var. Dağların zirvelerinde de PKK mevzileri de mevcut. Buraları uçaklarımız ve helikopterlerimiz bombaladı. Ardından güzergahta öncü kuvvetlerimiz emniyet görevi aldı. Sonra da o bölgeye çok dikkatli şekilde ilerledik.

* Kandil’den sonra PKK’lıların en önemli kamplarından olan Zap’a ilerlerken, bize pusu kuran teröristlerle çatışmaya girdik. Hava birden bozdu. Kar, tipiye dönüştü. Göz gözü görmüyordu. Üstüne üstlük bir de sis çökmüştü. Çatışma saatlerce sürdü. Burada PKK’ya ağır darbe vurduk.

* Teröristler zaman zaman bizim telsizin frekansına girip, bozuk bir Türkçe ile ‘Ne işiniz var burada, gidin’ diyorlardı. Biz de ‘Sizi almadan bir yere gitmeyiz’ cevabı veriyorduk. PKK’lılar şiddetli çatışmalarda sürekli başka bir gruba yardım çağrısı yapıyordu.

* Bölgeden kaçan PKK’lıların kullandığı mağaraların bazıları devasa boyutlarındaydı. İç bölümler labirent gibi karışıktı, tünelleri de vardı. Mağaranın ortasından küçük bir akarsu bile geçiyordu. Yani tam bir şehir gibi bir görünüme sahipti. Teröristler burayı terkedip kaçarken, geride silah ve yaşam malzemelerini bıraktı. Hepsini imha ettik.

* Irak’ın kuzeyindeki bölgeler sanki doğal bir kale görünümünde. Saklanabilecek, siper alınabilecek sayısız yer vardı. Dolayısıyla buraları sanki bir düz ova gibi, küçük tepecikli bir bölge gibi olduğunu sananlar var. Aksine, burası derin uçurumları, ürkütücü vadileri, yüksek dağları ve her türlü tuzakların kurulabileceği bir coğrafya. Orası göründüğü gibi değil.

   

Kaynak: http://www.milliyet.com.tr/default.aspx?aType=SonDakika&ArticleID=501607&Date=04.03.2008&ver=95

Askerin "hıııııı" dememesi için...

22 Temmuz 2007 - OY' umuzu kullanalım.

Bu sandığa; 3-4 tahta parçasının çivilerlerle bütünleştirilmiş,

bir de kilit vurulup mühür altına alınmış, bir nesne olarak bakmayınız.

Sandıktan, vekil olupta bizleri kulu gibi görmeyeceklerin, bizleri sömürüp,

Vatanı satmayacakların çıkması için oyumuzu

Cumhuriyet İlkelerini özde benimseyenler için kullanalım.

Bu sandıktan aklı selimin sonucu ve vicdanımızın sesi çıkmalıdır.

 

 

Alıntı

millet uyarmistir, baska uyariya gerek yoktur!...

"koyun kurt ile gezerdi, fikir baska baska olmasa" - ASIK VEYSEL
 
canim asigim, gercekten oyledir koyun kurt ile gezemez,ama; baska baska fikirlerin nasil tek yumruk oldugunu gozlerimle gordum.
baska baska fikirlerin de bulustuklari bir ortak fikrin oldugunu gordum, tandogan da caglayan da.
 
sagcisi solcusu sunnisi alevisi chp lisi mhp lisi dyp lisi anap lisi daha nicelisi tek bayrak altinda idi.
bayragin altinda bulusturan ortak fikir de cumhuriyete sahip cikmakdi.
 
milyonlarca sehit verilerek elde edilen cumhuriyeti korumak, cumhuriyetin getirdigi "hakimiyet milletindir" gorevini yerine getirmek icin tek bayrak altinda bulustular.
 
kurumlar vardir; cumhuriyetin islevini idame ettirirler, kurumlar vardir; cumhuriyetin koruyuculugunu yaparlar,
millet vardir, bunlar da; idame ettirenleri ve koruyuculari denetlerler, gerektiginde ikaz ederler.
zira; millet demokrasinin cumhuriyetin sahibidir, kurumlar ise vekilleridir.
vekalet her an geri alinabilir.

aman vekiller, demokrasiyi incitmeden cumhuriyetimizi yuceltin.

millet ne yapmaniz gerektigini sizlere gösterdi.

  

  baska uyariya gerek yoktur.

--
¶baba€®€gliay35™
http://feregliay.spaces.live.com/

NEDEN BABA ? (Okumak icin lutfen zaman yaratiniz)

[KISSADAN HİSSE ] NEDEN BABA ? Zeynephoca  ( Zeynep ORUNCAK ) Yazinin sonundaki soruya cevap vermek durumunda kaldiginizda gercekten olmek istemiyecekmisiniz? *************************  "Neden Baba?" Cocuklariniz yarin boyle mi yasasin?.. Yil 2020,kizim 18,ben 47 yasindayim... "Baba bizim bayragimizda sizin zamaninizda Ay-yildiz varmis neden simdi hac isareti ve anlamini bilmedigim renkler var? 2 arkadas okulda tavan arasinda eski bir atlas bulmustuk, o atlasta gorduk daha once Edirne'den Kars'a kadar Turkiye topragi imis, simdi neden o haritanin 1/5'ine Turkiye diyoruz? Eskiden her mahallede 1–2 cami varken, simdi neden her ilde bir cami var, dedem bahsetmisti daha once ezan denen bir sey varmis, gunde 5 defa camilerden okunurmus simdi bu can sesleri ne baba? Filistinlilerin zamaninda topraklarini parca parca satarak Israil'in kurulmasina sebep olduklarini hic mi bir yerde okumadiniz da, topraklari mizi sattirip simdi bu ufacik alana bizi hapsettiniz. Siz atalarinizdan boyle mi aldiniz bu topraklari, emaneti boyle mi korudunuz. Gunden gune topraklarimiz satilirken siz uyuyor muydunuz baba? Baba kucukken herkesin beni Aybuke diye cagirdigini hatirlar gibiyim simdi neden bana Angel diyorlar, beni kulagima Angel ismini ezanla sen mi soyledin? Bizim evin onunden tanklarla gecen Amerikan askerleri kim baba? Hergun bize hakaret ederek ve sizi her gordukleri yerde coplayarak demokrasi! mi getirdiler baba? Bize okulda demokrasinin tanimini daha farkli ogretiler sanki Elime gecen gun bir kitapgecti baba, senin gencliginden kalan. Biz Ankara'ya tasinmazdan once memleketimizin ismi Gaziantep'mis ve 6317 sehit vererek "Gazi" lik unvanini kazanmis. Neden simdi oraya kurdistan diyorlar baba. Baba hani sizlere kurtlerle Turkler kardestir demisler, peki kardeslerim neden bizi oldurup ulkemizde ayri devlet kurdular. Baba o kitapta Ataturk diye birinden de bahsetmisti. O her kimse 1933'te Bursa'da bir nutuk vermis, ben simdi bile ne kastettigini anlayabiliyorken, sizin gencliginiz bu kadar mi cahildi de o uyarilari dikkate almadiniz. Simdiki kurdistan topraginda yer alan Suleymaniye'de askerimizin basina cuval gecirmisler ve sen o donemde genctin, hic mi kanin donmadi baba. Neden hesap sormadiniz bunlari gormezden gelen yoneticilerinize? O az once bahsettigim Ataturk size bir hitabe yazmis ve sizi hain yoneticilere ve usaklara karsi uyarmis ve hitabenin sonunda da "Muhtac oldugun kudret damarlarindaki asil kanda mevcuttur." demis. Baba kaniniz o kadar bozuk mu ki ulkemizi bu hale getirenlerin yakasina yapismadiniz. Baba Turkiyeli ne demek, biz Turk cocugu degil miyiz, soyumuz belli degil mi bizim, o kitapta okumustum "Ne mutlu Turkum diyene" yaziyordu. Peki, baba ben neden mutlu degilim. Turkum demek sucsa ve kotu bir seyse siz eskiden neden soylerdiniz. Baba biz Kurtulus Savasi denen bir sey yasamisiz, kitaba gore dunyanin gordugu en sanli savasmis ve o savasta 4 milyon sehit vermisiz. Madem bu vatandan bu kadar kolay vazgececektiniz de neden o kadar sehit verdiniz. Hic mi kitap okumadiniz, hic mi sizi uyaran olmadi, hic mi goremediniz ulkemizin peskes cekildigini, eger farkinda olduysaniz ve duygusuzca evinizde oturduysaniz sizin o hainlerden ne farkiniz kaldi. Allah'in huzuruna hangi yuzle cikacaksiniz baba. "Vatan sevgisi imandandir" diye bir hadis varken hadi diyelim ki Turklugunuzden vazgectiniz bari Islam'in emrine uysaydiniz. Senin eski cd'lerden dinledim baba, bizim de bir Istiklal Marsimiz varmis, o marsi yalnizca koru korune ezberlediniz mi? Atalarimiz sizi her firsatta uyarmis, demis ki "Ey Turk titre ve kendine don."Baba ne zaman titreyeceksiniz, Ankara'yi da kaybettikten sonra mi? Bundan 13 yil once titremediyseniz eger artik hic bir sey titretemez sizi. Baba sen son bagimsiz olan Turkiye Cumhuriyetini gordun."Ya devlet basa,ya kuzgun lese" diyebilecek bir Hasan Tahsin,bir Sehit Sahin,bir Sutcu Imam yok muydu aranizda?Yaziklar olsun baba sizin gencliginize! Bu gunleri gorecegime hic dogmasaydim baba. Turklugunuzden utanmadiniz hic olmazsa insanliginizdan utansaydiniz baba. Bu vatan goz gore gore altinizdan kayarken hic olmazsa SEREFINIZLE OLEMEDINIZ MI?"

Alıntı kaynağı:

http://zeyneporuncak.azbuz.com/index.jsp

 

Not: Bu metindeki Turkce karakterler www.TurkceKarakter.com sitesinde en yakin karsiliklarina cevrilmistir.

--
¶baba€®€gliay35™
http://feregliay.spaces.live.com/

AVRUPA’YA RÖNESANS GEREK..

AVRUPA’YA RÖNESANS GEREK..

Suay Karaman           Tüm Öğretim Üyeleri Derneği (TÜMÖD) Genel Sekreteri

6 Mart 2007 günü,  Türkiye’den yaklaşık 170 çılgın Türk ile diğer ülkelerden yaklaşık 130 çılgın Türk, İşçi Partisi Genel Başkanı sayın Doğu Perinçek’e, yargılandığı dava nedeniyle destek vermek için Lozan’da buluşmuşlardı. Aydınlanmış Avrupa, “Ermeni soykırımı yoktur, bu emperyalist bir yalandır” diyen Doğu Perinçek’i cezalandırırken, TCK’nin 301. maddesinin kaldırılarak Türklüğü aşağılayanların bağışlanmasını isteyerek, iki yüzlülüğünü gözler önüne sermiştir.

Lozan’a onlarca Rusça ve Ermenice belge götürerek, Batılı emperyalistlerin yalanlarını yüzlerine vurmak isteyen Perinçek, mahkeme yerine, tiyatroya gittiğinden habersizdi. Bu belgelerde Ermenistan devlet adamlarının ve komutanlarının yazdıkları raporlar, aralarındaki yazışmalar; bir Ermeni soykırımı olmadığını, savaş içinde karşılıklı kırımların yaşandığı kanıtlamaktadır. Daha önemlisi Ermeni devlet adamları ve tarihçileri, bu savaşta Ermeni örgütlerinin emperyalist devletlere alet olduklarını ve Türkiye’nin vatan savunması yaptığını saptamışlardır.

Doğu Perinçek, bütün siyasî partilerin ve demokratik kitle örgütlerinin üstlenmesi gereken bir davayı tek başına götürmekte ve Türkiye adına büyük bir mücadele yürütmektedir. Bu mücadeleler Türkiye adına büyük yarar sağlayacaktır ve bu çabalar sayesinde bu yalan son bulacaktır.  Bu dava ne Perinçek’in, ne İşçi Partisi’nin, ne Talat Paşa Komitesi’nin davasıdır. Bu dava, bütün Türk Ulusunun davasıdır. Bu nedenle Tüm Öğretim Üyeleri Derneği olarak, Lozan’da sayın Perinçek’e destek amacıyla bulunduk ve İsviçre  mahkemelerinin durumunu yerinde görerek,  medeni batı için bir kez daha hayal kırıklığına uğradık. Mahkemeyle ilgili bazı gözlemlerimizi şöyle özetlemek mümkündür:

Mahkeme salonuna davalı Perinçek'in avukatları alınmadı, mahkeme sabahtan akşama kadar on bir saat sürdü, kısa bir  yemek molası dışında içeri giriş çıkışlar yasaklandı, su veya  tuvalet gereksinimi için dışarı çıkanlar bir daha içeri alınmadılar, davaya isteyen İsviçre Ermenileri müdahil olarak katıldılar ama davalı tarafın katılımına ciddi kısıtlama getirildi, müdahil tarafın avukatları ve şahitleri Fransızca konuşunca,  tercüme yapılmadığı için davalıların yanıt vermeleri engellendi, müdahil tarafın avukatlarının ve şahitlerinin uzun uzun konuşmalarına karşılık,  davacı tarafının sözleri sık sık kesilerek konuşturulmamıştır, davayı izlemek için içeri alınmayan çılgın Türkler on bir saat dışarıda soğukta bekletilmiş ve bir oturma  salonu bile açılmamıştır. Genel izlenim odur ki, Lozan’daki bu mahkeme tarafsız ve adil bir mahkeme değildir; birçok usul hatası yapılmıştır.

Lozan’daki yargılama sürecinde ortaya çıkan bu olumsuzlukların sonucunda, mahkeme, sayın Perinçek'i toplam olarak 90 gün hapis cezası karşılığında 28.873  İsviçre Frangı para cezasına çarptırmıştır. Bu para cezası içindeki 1.000 İsviçre Frangı’nın sembolik olarak İsviçre’deki Ermeni cemaatine ödenecek olmasını, aydınlık batının emperyalizme sığınması olarak düşünmek gerekmektedir. Bu sembolik ceza ile, Ermenilere karşı yapılan sözde soykırım için özür dilenmesi gündeme getirilmek istenmiştir.  Bu davanın asıl kaybeden tarafı İsviçre olmuştur. Gerçek yargılama ve adil kararlar ile sonuçlanacak bir mahkeme sürecinde, İsviçre kendisini temize çıkartarak, “Ermeni Soykırımını İnkar Yasası” gibi saçma bir yasayı da kaldırıp atarak, ifade özgürlüğü ve demokrasi konusunda başarılı bir savaşım verecekti. Emperyalist planlar sonucunda İsviçre kendisini karanlığa gömmek için elinden geleni yapmıştır. Avrupa’ya yeni bir Rönesans gerekmektedir.

Tüm dünyaya Ermeni tezlerinin gerçek dışı olduğunu anlatmak gerekmektedir. Bunun için tarihçilere, siyasetçilere, herkese büyük görev ve sorumluluk düşmektedir. Bu dava ile emperyalizm, Türk ulusundan bir kez daha darbe yemiştir. Türkiye’nin emperyalizme 1922’de olduğu gibi, gene geçit vermeyeceğini anlamıştır. Bu davanın asıl hedefi Kemalist Devrim’dir, asıl konusu ise, Mustafa Kemal’in bize ve bütün ezilen uluslara gösterdiği hedeflerdir.

Atatürk’ün tam bağımsız, laik ve demokratik cumhuriyeti, ABD ve AB emperyalist saldırıları karşısında güç birliği yaparak başarıya ulaşacaktır..

Cumhuriyet, 27 Mart 2007.

Cumhuriyet' e sahip çıkın. Anladın SEN onu!...
( http://feregliay.spaces.live.com )

    Cumhuriyet' ine

 

 

 

   Anladın anladın!..

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

Bu resimdeki mesajim cok aciktir.

Cumhuriyet' e ve ilkelerine ve dahi devrimlerine sahip cikilmasi dusuncemi yansitiyor.

Din ile ilgili herhangi bir imasi yoktur.

Tamamen kilik kiyafet devrimine uyulmasi gerektigi konusu islenmistir.

Baska bir anlam cikarimamasi gerekir.

 

Turk Devletinin Temel ilkelerini herhalde biliyorsunuzdur.

Alti tanedir. Bunlardan biri Cumhuriyetcilik, biri de laiklikdir.

Ataturk bu iki temel ilke icin neler demis bir bakalim isterseniz.

Cumhuriyetcilik:
*Turk milletinin karakter ve adetlerine en uygun olan idare, Cumhuriyet idaresidir. (1924)
*Cumhuriyet rejimi demek, demokrasi sistemiyle devlet sekli demektir. (1933)
*Cumhuriyet, yuksek ahlaki deger ve niteliklere dayanan bir idaredir. Cumhuriyet fazilettir.... (1925) 
*Hukumet millet ve millet hukumettir. (1925)

Laiklik:
*Laiklik, yalniz din ve dunya islerinin ayrilmasi demek degildir. Butun yurttaslarin vicdan, ibadet ve din hurriyeti de demektir. (1930)
*Laiklik, asla dinsizlik olmadigi gibi, sahte dindarlık ve buyuculukle mucadele kapisini actigi için, gercek dindarligin gelismesi imkanini temin etmistir. (1930)
*Din bir vicdan meselesidir. Herkes vicdaninin emrine uymakta serbesttir. Biz dine saygi gösteririz. Dusunuse ve duşunceye karsi degiliz. Biz sadece din islerini, millet ve devlet isleriyle karistirmamaya calisiyor, kasit ve fiile dayanan tutucu hareketlerden sakiniyoruz. (1926)

 

Ataturk bir peygamber degildir. Bir tabu da degildir.

Kurulmasına onayak olmus, aracilik etmis oldugu Cumhuriyetin devami için, insanlarin bir bayrak altinda hepbirlikte huzur icinde yasamalari icin, bir millet olabilmeleri icin gerekli olan yasalarin konmasına, milletin de bu yasalara uymasina inanmistir. Sonucta;

 

* Halifelik kaldirilmistir.

* Tekke, zaviye ve turbeler kapatilmistir.

 " Kanun, butun tarikatlarla birlikte, seyhlik, dervislik, muritlik, dedelik seyitlik, celebilik, babalik, emirlik, halifelik, falcilik, buyuculuk, ufurukculuk, gaipten haber vermek ve murada kavusturmak amaciyla muskacilik gibi, eylem, unvan ve sifatlarin kullanılmasini, bunlara ait hizmetlerin yapılmasini ve bu unvanlarla ilgili elbise giyilmesini de yasaklamıştır."

( MAALESEF -bugune kadar gelmis gecmis butun iktidarlarin TARiKATLARI oy avciligi malzemesi olarak kullanılmasi nedeniyle- GUNUMUZDE DE BU DURUM HALA DEVAM ETMEKTEDiR. )

* Kilik kiyafet devrimi yapilmistir.

Yalnızca Ataturk' un annesi ve esi basortulu degildir. Hepimizin annesi basortulu idi. Bizler onlarin basortusunden ne gocunduk, ne de utandik. Ama onlar ne karacarsafla kapatti bedenini, ne de beyinlerini hurafeyle doldurdu. Cumhuriyetin kendilerine kazandirdigi haklarini kullanarak beseri iliskilerine devam ederken, dini inanclarini da, Allah, Kur' an ve Peygamber sevgilerini de gonullerinde yasadilar. Bizlere de bunu ogrettiler, Allah razi olsun onlardan.

 

Cumhuriyetin temel ilkelerini destekleyen butunleyici ilkelerinden bir tanesi de;

insan ve insanlik Sevgisi hakkinda:
"insanları mesut edecegim diye onlari birbirine bogazlatmak insanliktan uzak ve son derece uzulunecek bir sistemdir. insanlari mesut edecek yegane vasita, onlari birbirlerine yaklastirarak, onlara birbirlerini sevdirerek, karsili kli maddi ve manevi ihtiyaclarini temine yarayan hareket ve enerjidir. (1931)
Biz kimsenin dusmani degiliz. Yalniz insanligin dusmani olanlarin dusmaniyiz. (1936) "

demis, Ataturk.

 

Ben ulema veya alim degilim. Din ile ilgili dusuncem de;

Yuce Allah dinin kurallarini belirlemistir, inananlar bu kurallara uymakla mukelleftir.

Bu kurallar uzerinde kullarin yorum yapmamasi, diger insanlarin dini inanclarini sorgulamamasi gerekir diye dusunuyorum.

 

 

 

--
¶baba€®€gliay™
http://feregliay.spaces.live.com/